Knowledge base: Warsaw University of Technology

Settings and your account

Back

-

Aleksandra Zając

Abstract

-
Record ID
WUTebb897186c8f4cd59d032bb9ae84e332
Diploma type
Master of Science
Author
Aleksandra Zając Aleksandra Zając,, Undefined Affiliation
Title in Polish
Alkiloglinowe, -galowe i -indowe pochodne benzoazoli jako potencjalne inicjatory do otrzymywania biodegradowalnych poliestrów
Supervisor
Wanda Ziemkowska (FC/DCOC) Wanda Ziemkowska,, Department Of Catalysis And Organometallic Chemistry (FC/DCOC)Faculty of Chemistry (FC)
Certifying unit
Faculty of Chemistry (FC)
Affiliation unit
Department Of Catalysis And Organometallic Chemistry (FC/DCOC)
Study subject / specialization
, Technologia Chemiczna
Language
(pl) Polish
Status
Finished
Defense Date
24-09-2012
Issue date (year)
2012
Keywords in Polish
-
Keywords in English
-
Abstract in Polish
Wprowadzenie Biodegradowalne polimery są pożądanymi na rynku materiałami ze względu na ich liczne możliwości zastosowań i przyjazność środowisku. Związki tego typu otrzymywane są w wyniku polimeryzacji cyklicznych monomerów, takich jak laktony i laktydy, w obecności różnych kompleksów metali jako inicjatorów. Szczególne znaczenie mają tutaj związki metali grupy 13. Z doniesień literaturowych wynika, że zainteresowanie naukowców polimeryzacją -kaprolaktonu, z użyciem kompleksów metali wyżej wymienionej grupy jako inicjatorów, ma tendencję wzrostową, szczególnie podczas ostatnich dziesięciu lat. Znaleziono dużą liczbę publikacji na temat zastosowania związków glinu jako inicjatorów polimeryzacji, natomiast galo- i indoorganiczne związki są badane pod tym kątem rzadko. Celem moich badań laboratoryjnych było otrzymanie alkilowych pochodnych glinowych, galowych i indowych benzoazoli, a następnie sprawdzenie ich katalitycznej aktywności w modelowej reakcji polimeryzacji ε-kaprolaktonu. Wyniki i dyskusja. Otrzymano pięć nowych kompleksów metaloorganicznych 34-38 w reakcjach ze związkiem wyjściowym 2 (benzotiazolilotio)-propan-2-olem (33): trzy kompleksy glinoorganiczne w reakcjach z tri-tert-butylo-glinem (34), tri-izo-butylo-glinem (35), tri-etylo-glinem (36) oraz galoorganiczny w reakcji z tri-tert-butylo-galem (37) i indoorganiczny w reakcji 33 z tri-metylo-indem (38). Kompleks 34 (Rysunek 1) ma monomeryczną strukturę molekularną, co potwierdzają widma NMR oraz badanie rentgenograficzne uzyskanych kryształów. Cząsteczka związku składa się z jednego liganda i jednego atomu glinu, który jest związany z atomami tlenu i azotu oraz dwiema grupami tert-butylowymi. Związek 35 (Rysunek 2) jest dimeryczny. Taką budowę wskazały zarówno widma NMR jak i badanie rentgenograficzne struktury molekularnej. Związek składa się z dwóch ligandów oraz czterech 4-koordynacyjnych atomów glinu. Dwie grupy izo-butylowe znajdują się przy glinie przyłączonym do tlenu oraz jedna cząsteczka tri-izo-butyloglinu przyłączyła się wiązaniem koordynacyjnym do atomu azotu. Pozostałe trzy kompleksy 36, 37 i 38 również mają budowę dimeryczną, ale różnią się od kompleksu 35 tym, że w cząsteczce znajdują się tylko dwa 4-koordynacyjne atomy metalu; są one przyłączone do atomów tlenu tworząc czteroczłonowy pierścień. Taką budowę związków zaproponowano na podstawie widm NMR. Nie otrzymano kryształów wymienionych związków, więc nie przeprowadzono badań rentgenograficznych. Dla kompleksu 38 zbadano dodatkowo ciężar cząsteczkowy metodą kriometryczną, aby potwierdzić jego dimeryczną strukturę. Przeprowadzono szereg reakcji polimeryzacji ε-kaprolaktonu z zastosowaniem kompleksów 35 i 36 jako inicjatorów w różnych czasach reakcji i w różnych temperaturach. Część otrzymanych polimerów poddano analizie metodą chromatografii żelowej. Wnioski Kompleksy glinoorganiczne 35 i 36 są skutecznymi inicjatorami polimeryzacji ε-kaprolaktonu. Oba związki okazały się bardzo dobrymi inicjatorami reakcji polimeryzacji po 24 godzinach w temperaturze pokojowej, a przy użyciu inicjatora 35, w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika, otrzymano wydajność 100% już po 1 godzinie. Niestety, reakcja polimeryzacji inicjowana przez te kompleksy jest nieselektywna, na co wskazują wysokie współczynniki polidyspersji. Rysunek 1. Kompleks 34 Rysunek 2. Kompleks 35
File
  • File: 1
    magisterska praca dyplomowa, A.Zając.pdf
Request a WCAG compliant version

Uniform Resource Identifier
https://repo.pw.edu.pl/info/master/WUTebb897186c8f4cd59d032bb9ae84e332/
URN
urn:pw-repo:WUTebb897186c8f4cd59d032bb9ae84e332

Confirmation
Are you sure?
Report incorrect data on this page