Baza wiedzy: Politechnika Warszawska

Ustawienia i Twoje konto

Powrót

Adaptacja historycznych obiektów Hal DAW wraz z przyległym terenem, związana z rozszerzeniem programu Muzeum Stutthof w Sztutowie

Adrianna Anna Majczyk

Abstract

The goal of the project is to develop space of two twin production halls created as industrial premises of the German Equipment Works - Deutsche Ausrüstungswerke (DAW) in Sztutowo - places of special historical and emotional significance. These facilities - currently unused - are about to be included to the area of the Stutthof Museum in Sztutowo. The Stutthof Museum was established thanks to the efforts of former prisoners of the Stutthof camp, by resolution of the Presidium of the Provincial National Council in Gdańsk on March 12, 1962. This German Nazi camp, which obtained the status of a "state concentration camp" on January 7, 1942, was actually founded at outbreak of World War II, on September 2, 1939. It was located in a rich landscape, not far from the village of Sztutowo - Stutthof, within the Free City of Gdańsk. From the beginning of its existence, it was a place of enslavement for people of different nations or faiths. It witnessed one of the most terrifying events of human history. Although it was not created as an extermination camp, its walls consumed tens of thousands of lives. The number of his prisoners is estimated at around 110-127 thousand people from 28 countries, including 49 thousand of women and children. My considerations and issues that I dealt with while working on the project concerned not only purely architectural issues, but above all were an attempt to understand the role of the architect in creating sites of memory - architecture whose narrative is not only to affect the viewer and communicate with him, but also provide him with a way to know, but also understand, past events. I used the architectural structure to express my own thoughts and feelings - as a symbol of society where the understanding of other people is the bonding element. The society itself is an unstable structure - when there is no proper binder - the structure will collapse. In the interior of designed buildings we experience feelings that accompany bondage and oppression from the moment of taking away freedom, by getting used to fear and acceptance of a new reality, to liberation, which does not always occur and is not the end of the path, because we have to find ourselves in the world in which there is no longer a place for us. The purpose of the journey is an experience of catharsis, so the rooms are presented as an acts in art. Acts of the spectacle can be experienced in a selected order - this apparent affective function is in opposition to the originally imposed functionality of the halls, expressing a protest against such tragic practicality. The journey takes place in two twin halls. In the middle you will find an oasis - a garden, which is a space indifferent to time, beyond the past or future. The garden is a place to calm the mind, symbolism of freedom and rebirth. A place ruled by nature. When designing the structure above the halls, I tried to preserve the halls, ensure their survival by protecting them - like with closed hands - against destruction, because they are tangible evidence of the history that took place there. The construction of the structure consists of CLT wood segments joined together with a tie rods network with a PVC membrane stretched between them. This seemingly unstable construction due to the deviations of the columns is very stable due to the interaction of connected elements. Segments are founded on foundation wells, chosen because of the type of soil and the need to preserve the current hall foundations. The halls are left in their original condition externally, the interior design includes only the most necessary works, leaving the structure of the halls intact. The project was developed in agreement and consultation with the Stutthof Museum in Sztutowo village.
Rodzaj dyplomu
Praca inżynierska / licencjacka
Typ dyplomu
Praca inżynierska
Autor
Adrianna Anna Majczyk (WA) Adrianna Anna Majczyk Wydział Architektury (WA)
Tytuł w języku polskim
Adaptacja historycznych obiektów Hal DAW wraz z przyległym terenem, związana z rozszerzeniem programu Muzeum Stutthof w Sztutowie
Promotor
Jan Mazur (WA/ZPAU) Jan Mazur Zakład Projektowania Architektoniczno-Urbanistycznego (WA/ZPAU)Wydział Architektury (WA)
Jednostka dyplomująca
Wydział Architektury (WA)
Jednostka prowadząca
Zakład Projektowania Architektoniczno-Urbanistycznego (WA/ZPAU)
Kierunek / specjalność studiów
, Architektura i Urbanistyka
Język
(pl) polski
Status pracy
Obroniona
Data obrony
12-09-2019
Data (rok) wydania
2019
Identyfikator wewnętrzny
AR-1885/L
Recenzenci
Jan Mazur (WA/ZPAU) Jan Mazur Zakład Projektowania Architektoniczno-Urbanistycznego (WA/ZPAU)Wydział Architektury (WA) Anna Maria Wierzbicka (WA/ZPAU) Anna Maria Wierzbicka Zakład Projektowania Architektoniczno-Urbanistycznego (WA/ZPAU)Wydział Architektury (WA)
Słowa kluczowe w języku polskim
adaptacja, hale DAW, Sztutowo, Muzeum Stutthof, holokaust, holocaust, miasto niewolników, miejsca pamięci, przestrzenie inne, desymbolizacja miejsc pamięci, autentyzm miejsca
Słowa kluczowe w języku angielskim
adaptation, DAW halls, Sztutowo, Stutthof Museum, holocaust, slave city, memorial sites, other spaces, desymbolization of memorial sites, place authenticity
Streszczenie w języku polskim
Celem projektu jest zagospodarowanie przestrzeni dwóch bliźniaczych hal, wybudowanych jako obiekty Niemieckich Zakładów Zbrojeniowych - Deutsche Ausrüstungswerke (DAW) w Sztutowie - miejsca o szczególnym znaczeniu historycznym oraz emocjonalnym. Obiekty te - obecnie nieużywane - w niedługim czasie mają zostać włączone w teren Muzeum Stutthof w Sztutowie. Muzeum Stutthof zostało powołane dzięki staraniom byłych więźniów obozu Stutthof, uchwałą Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku w dniu 12 marca 1962 r. Ten niemiecki nazistowski obóz, który status „państwowego obozu koncentracyjnego” uzyskał dnia 7 stycznia 1942 r., faktycznie założony został w chwili wybuchu II wojny światowej, w dniu 2 września 1939 r. Usytuowany był na bogatym krajobrazowo terenie, niedaleko wsi Sztutowo - Stutthof, w obrębie Wolnego Miasta Gdańska. Od początku swojego istnienia stanowił miejsce zniewolenia osób różnych nacji, czy wiary. Był świadkiem jednych z najbardziej przerażających wydarzeń historii ludzkości. Mimo że nie został stworzony jako obóz zagłady, jego mury pochłonęły kilkadziesiąt tysięcy ludzkich istnień. Liczbę jego więźniów ocenia się na około 110–127 tysięcy osób pochodzących z 28 krajów, w tym 49 tysięcy kobiet i dzieci. Moje rozważania oraz problematyka, którą zajmowałam się w trakcie pracy nad projektem dotyczyły nie tylko czysto architektonicznych zagadnień, ale przede wszystkim były próbą zrozumienia roli architekta w tworzeniu miejsc pamięci - architektury, której narracja ma nie tylko oddziaływać na widza i komunikować się z nim, ale też stanowić dla niego drogę do poznania, ale też i zrozumienia wydarzeń z przeszłości. Struktura architektoniczna została przeze mnie użyta do wyrażenia moich własnych przemyśleń i uczuć - jako symbol społeczeństwa, gdzie elementem spajającym jest zrozumienie drugiego człowieka. Społeczeństwo samo w sobie jest strukturą niestabilną - gdy zabraknie odpowiedniego spoiwa - konstrukcja runie. We wnętrzu zaprojektowanych budynków przeżywamy uczucia, które towarzyszą niewoli i uciskowi od momentu odebrania wolności, przez oswojenie się ze strachem i akceptację nowej rzeczywistości, aż do wyzwolenia, które nie zawsze następuje i nie jest też końcem drogi, ponieważ musimy odnaleźć się w świecie, w którym nie ma już dla nas miejsca. Celem podróży jest swoiste katharsis, toteż sale przedstawione są jako akty w sztuce. Akty spektaklu możemy przeżywać w wybranej kolejności - ta pozorna afunkcjonalność stoi w opozycji do pierwotnie narzuconej funkcjonalności hal wyrażając protest wobec tak tragicznej w skutkach praktyczności. Podróż odbywa się w dwóch bliźniaczych halach. Pośrodku znajdziemy oazę - ogród, będący przestrzenią obojętną czasowo, pozostającą poza przeszłością czy przyszłością. Ogród jest miejscem uspokojenia umysłu, symboliką wolności, odrodzenia. Miejscem rządzonym przez naturę. Projektując strukturę nad halami starałam się zachować hale, zapewnić im przetrwanie chroniąc je niczym zamkniętymi dłońmi przed zniszczeniem, ponieważ są one namacalnym dowodem historii, która miała tam miejsce. Konstrukcja struktury składa się z segmentów tarczownicowych z drewna CLT spiętych ze sobą siecią cięgien z rozpiętą między nimi membraną PCV. Ta pozornie niestabilna ze względu na odchylenia słupów konstrukcja, jest bardzo stabilna dzięki wzajemnym oddziaływaniom połączonych ze sobą elementów. Segmenty tarczownicowe posadowione są na studniach fundamentowych, wybranych ze względu na rodzaj gruntu i konieczność nieuszkodzenia obecnych fundamentów hal. Hale są pozostawione w swoim oryginalnym stanie zewnętrznie, wykonanie wnętrz obejmuje jedynie najkonieczniejsze prace, pozostawiając strukturę hal nietkniętą. Projekt był realizowany w porozumieniu i dzięki uprzejmości dyrekcji Muzeum Stutthof w Sztutowie.
Plik pracy
  • Plik: 1
    275804_INZ_opis.pdf
Poproś o plik WCAG
Pola lokalne
Identyfikator pracy APD: 33075

Jednolity identyfikator zasobu
https://repo.pw.edu.pl/info/bachelor/WUT8f918b61e7e0434ab66e2a54d4929a83/
URN
urn:pw-repo:WUT8f918b61e7e0434ab66e2a54d4929a83

Potwierdzenie
Czy jesteś pewien?
Zgłoszenie uwag dotyczących tej strony