Knowledge base: Warsaw University of Technology

Settings and your account

Back

The effect of the activation procedure on the activity of ruthenium/carbon catalysts in CO methanation

Damian Mateusz Wojda

Abstract

Methanation is a catalytic reaction of carbon monoxide and hydrogen, of which me-thane is the product [1]. This process is widely used in industry in order to purify gases from carbon monoxides, as COx are harmful to catalysts. For example, in purification of synthesis gas in production of ammonia [3]. Due to large usage of methanation reaction in industry, scientists are conducting research on new more active, more durable and more se-lective catalysts. During last years the metallic catalysts supported with various materials have be-come more important [7,8]. Support provides a high dispersion of the active phase, which can considerably increase the catalyst activity. Catalyst commonly used in methanation is nickel supported on Al2O3. However, recent literature researches show that ruthenium is more active than nickel in the methanation reaction. As a consequence, ruthenium was test-ed on multiple supports such as: Al2O3 [3,8], TiO2 [3] or SiO2 [8]. Many researchers show interest in using a carbon support, which is characterized by high surface area and relatively low price. The aim of this study was to optimize activation of the Ru/C catalyst before methanation of carbon monoxide Impregnation method was used in order to prepare the catalyst, which, before the methanisation, was activated in various temperatures and peri-ods of time. Chemisorption and transmission electron microscopy were used in characterizing the catalyst. The final stage of the research was the test of the catalyst’s activity in the methanation reaction. Chemisorption studies were carried out using a volumetric method (CO adsorption). The aim was to investigate the average crystallite size of ruthenium. TEM study provided information about the ruthenium particles size. It was also possible to confirm the graphite-like structure of the support. The last and the longest stage of the catalyst characteristics were activity tests. The activation of the catalyst was performed in two time variables: short approx. 2 hour and the long approx. 17 h. Such range of measurements allowed to determine impact of the activa-tion time on the activity of the catalyst. Another variable was the temperature. The catalyst was activated at 370, 400 and 430°C in both cases (17 h and 2 h). Measure of the catalyst activity was methanation reaction rate constant. The results of the study showed that short activation is preferred for Ru/C catalyst. In addition, the most active sample was always the one activated in 370°C. These results helped to optimize conditions of the activation of catalysts designed for the methanation of carbon monoxide.
Diploma type
Engineer's / Bachelor of Science
Diploma type
Engineer's thesis
Author
Damian Mateusz Wojda (FC) Damian Mateusz Wojda,, Faculty of Chemistry (FC)
Title in Polish
Wpływ sposobu aktywacji kontaktów ruten/węgiel na ich aktywność katalityczną w reakcji metanizacji tlenku węgla
Supervisor
Elżbieta Truszkiewicz (FC/CChT) Elżbieta Truszkiewicz,, Chair of Chemical Technology (FC/CChT)Faculty of Chemistry (FC)
Certifying unit
Faculty of Chemistry (FC)
Affiliation unit
Chair of Chemical Technology (FC/CChT)
Study subject / specialization
, Technologia Chemiczna, Inżynieria Chemiczna i Procesowa, Inżynieria Produkcji
Language
(pl) Polish
Status
Finished
Defense Date
22-01-2016
Issue date (year)
2016
Reviewers
Tomasz Gołofit (FC/DH-EM) Tomasz Gołofit,, Department Of High-Energetic Materials (FC/DH-EM)Faculty of Chemistry (FC) Elżbieta Truszkiewicz (FC/CChT) Elżbieta Truszkiewicz,, Chair of Chemical Technology (FC/CChT)Faculty of Chemistry (FC)
Keywords in Polish
katalizator rutenowy, nośnik węglowy, aktywacja katalizatora, metanizacja CO
Keywords in English
ruthenium catalyst, carbon support, catalyst's activation, CO methanation
Abstract in Polish
Katalityczna reakcja tlenków węgla z wodorem, w konsekwencji której powstaje metan nazywana jest metanizacją [1]. Proces ten jest często stosowany w przemyśle w celu oczyszczenia gazów z tlenków węgla, ponieważ stanowi on silną truciznę dla wielu katalizatorów. Wykorzystywany jest między innymi w oczyszczaniu gazu syntezowego w produkcji amoniaku [3]. W związku z powszechnym zastosowaniem reakcji metanizacji w przemyśle prowadzi się badania nad coraz aktywniejszymi katalizatorami, które jednocześnie będą trwałe i selektywne. W ostatnich latach szczególny nacisk kładziony jest na nośnikowe katalizatory metaliczne [7,8]. Nośnik zapewnia dużą dyspersję składnika aktywnego, co może znacząco zwiększać aktywność katalizatora. Powszechnie używanym kontaktem w procesie metanizacji jest nikiel osadzony na tlenku glinu. Jednakże z przeglądu literaturowego wynika, że ruten jest aktywniejszy od niklu w reakcji metanizacji. W konsekwencji, kontakty rutenowe były badane na wielu nośnikach np.: Al2O3 [3,8], TiO2 [3] czy SiO2 [8]. Dużym zainteresowaniem wśród badaczy cieszą się podłoża węglowe, które charateryzuje wysoka powierzchnia właściwa oraz stosunkowo niska cena. Celem przeprowadzonych badań była optymalizacja sposobu aktywacji katalizatora Ru/C przed reakcją metanizacji tlenku węgla. Za pomocą impregnacji został spreparowany katalizator, który przed procesem metanizacji aktywowany był w różnyvh temperaturach i przedziale czasowym. W celu scharakteryzowania otrzymanego katalizatora zastosowano metodę chemisorpcyjną, katalizator badano także metodą transmisyjnej mikroskopii elektronowej. Ostatnim etapem badawczym były testy aktywności kontaktów w reakcji metanizacji odbywające się w Katedrze Technologii Chemicznej. Badania chemisorpcyjne były prowadzone metodą statyczną (adsorpcja CO). Miały one na celu określenie średniego wymiaru krystalitów rutenu. Badanie TEM dostarczyło informacji o rozkładzie wielkości cząstek fazy aktywnej w kontakcie, pozwoliły również na zaobserwowanie struktur grafitopodobnych nośnika. Ostatnim najdłuższym etapem charakterystyki katalizatora były testy aktywności. Aktywacja katalizatora odbywała się w dwóch przedziałach czasowych: krótka ok. dwu godzinna lub długa ok. 17 h. Takie widełki czasowe pozwalały na określenie wpływu długości czasu aktywacji na aktywność katalizatora. Kolejną zmienną była temperatura. Katalizator był aktywowany w 370, 400 lub 430 OC, w każdej z temperatur przez oba wymienione wcześniej okresy. Miarą aktywności kontaktu była stała szybkości reakcji metanizacji. Wyniki z przeprowadzonych badań pokazały, że krótka aktywacja jest korzystniejsza dla uzyskania wysokiej aktywności kontaktu Ru/C. Dodatkowo najaktywnieja zawsze była ta próbka, której aktywacja następowała w temperaturze 370 OC. Wyniki te pozwoliły, w badanym zakresie, zoptymalizować warunki prowadzenia aktywacji katalizatorów przed reakcją metanizacji tlenku węgla.
File
  • File: 1
    Damian Wojda praca inż.pdf
Request a WCAG compliant version
Local fields
Identyfikator pracy APD: 8453

Uniform Resource Identifier
https://repo.pw.edu.pl/info/bachelor/WUT0b81a5f9d7524073a0a29091cfc76265/
URN
urn:pw-repo:WUT0b81a5f9d7524073a0a29091cfc76265

Confirmation
Are you sure?
Report incorrect data on this page