The use od non-invasive techniques in locating graves of Holocaust victims: the Rejowiec case study

Sebastian Różycki , Agnieszka Nieradko , Jerzy Karczewski , Aleksander Schwarz

Abstract

The Holocaust – the almost total extermination of European Jews by the Germans during World War II (1939-45) is primarily associated with such German extermination camps as Auschwitz, Bełżec, Majdanek, Sobibór or Treblinka. In addition to these places, Central and Eastern Europe, including territory, within the present Polish borders, is literally dotted with forgotten individual and mass Jewish war graves. These are the graves of Jews who were not sent to the German death camps during the liquidation of the ghettos during Reinhardt’s operation (March 1942 - November 1943), but were murdered during and after the mass extermination. These Jews were buried in nameless graves located in forests, roadside ditches, arable fields, etc. In most cases, their number and exact location are unknown, both for scientists and descendants of victims, although they often exist in the memories of the last living witnesses of the Holocaust and local communities . One of the statutory tasks of the Rabbinical Commission for Jewish cemeteries in Poland is to search for the forgotten graves of Holocaust victims and restore the identity of the murderers who were taken away from them. The Commission, as a religious entity, headed by the Chief Rabbi of Poland, operates in support of the Jewish law - Halacha, whose regulations define the method and methodology of research. Halacha prohibits opening graves and moving the remains of the dead. All investigations specifying the location and size of the graves they must be carried out in a non-invasive manner, without interfering with the soil structure.In this study, the authors present the first results of work on the location of places of execution and mass graves of Jews from World War II, which were carried out using methods respecting the provisions of Jewish law. To locate these places, the following methods are used: the Holocaust witness account, documents from the Institute of National Remembrance, data from laser scanning, GPR measurements, historical and current aerial photographs. The authors will present the methods of their work and the problems they faced during the research.
Author Sebastian Różycki (FGC / DPTSIS)
Sebastian Różycki,,
- Department of Photogrammetry, Teledetection and Spatial Information Systems
, Agnieszka Nieradko
Agnieszka Nieradko,,
-
, Jerzy Karczewski
Jerzy Karczewski,,
-
, Aleksander Schwarz
Aleksander Schwarz,,
-
Journal seriesTeledetekcja Środowiska, ISSN 0071-8076
Issue year2016
Vol54
Pages51-60
Publication size in sheets0.5
Keywords in Polishgroby masowe, Rejowiec, fotografia lotnicza, GPR, Holokaust
Keywords in Englishmass graves, Rejowiec, aerial photography, GPR, Holocaust
Abstract in PolishŻydów przez Niemców podczas II wojny światowej (1939- 45) jest przede wszystkim związane z takimi niemieckim obozami zagłady jak Auschwitz, Bełżec, Majdanek, Sobibór czy Treblinka. Oprócz tych miejsc Europa Środkowa i Wschodnia, w tym terytorium, w obecnych granicach Polski, jest dosłownie usiane zapomnianymi pojedynczymi i masowymi żydowskimi grobami wojennymi. To są groby Żydów, którzy nie zostali wysłani do niemieckich obozów śmierci, podczas likwidacji gett, w czasie operacji Reinhardt’a (marzec 1942 – listopad1943 r.), ale zostali zamordowani w jej trakcie i później poza miejscami masowej zagłady. Żydzi Ci zostali pogrzebani w bezimiennych mogiłach lokalizowanych w lasach, przydrożnych rowach, polach uprawnych itp. W większości przypadków ich liczba i dokładna lokalizacja są nieznane, zarówno dla naukowców, jak i potomków ofiar, choć często istnieją we wspomnieniach ostatnich żywych świadków Holokaustu i lokalnych społeczności. Jednym z ustawowych zadań Komisji Rabinackiej dla cmentarzy żydowskich w Polsce jest poszukiwanie zapomnianych grobów ofiar Holocaustu i przywrócenie tożsamości zabranej Im przez ich morderców. Komisja jako podmiot religijny, kierowany przez Naczelnego Rabina Polski, działa w oparci o prawo żydowskie – Halacha, którego regulacje określają sposób i metodologię badań. Halacha zabrania otwierania grobów i przemieszczania szczątków zmarłych. Wszystkie śledztwa określające lokalizację i rozmiary grobów muszą być przeprowadzane w sposób nieinwazyjny, bez ingerowania w strukturę gleby. W niniejszym opracowaniu autorzy przedstawiają pierwsze wyniki prac na temat lokalizacji miejsc egzekucji i masowych grobów Żydów z okresu II wojny światowej, które przeprowadzono przy użyciu metod respektujących przepisy prawa żydowskiego. Aby zlokalizować te miejsca, stosowane są następujące metody: relacja świadków Holokaustu, dokumenty z Instytutu Pamięci Narodowej, dane ze skanowania laserowego, pomiary georadarowe, historyczne i aktualne zdjęcia lotnicze. Autorzy przedstawią metody ich pracy i problemy, z jakimi borykali się w trakcie prowadzonych badań.
Internal identifier35/2018
Languageen angielski
File
2016_Różycki_Nieradko_The_use_of_154.pdf of 12-09-2018
6.49 MB
Additional file
2016_Oświadczenie_Różycki_Niaradko_i_inni_The_use_of_154.pdf of 12-09-2018
454.12 KB
Score (nominal)6
ScoreMinisterial score = 6.0, 05-09-2019, ArticleFromJournal
Ministerial score (2013-2016) = 6.0, 05-09-2019, ArticleFromJournal
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?