Wpływ dodatku palmitynianu benzylu na stabilność koloidalną pozostałości po procesie łagodnego krakingu termicznego wysokowrzących frakcji naftowych

Przemysław Jarosiński , Paweł Grabowski , Łukasz Gościniak , Aneta Lorek , Maciej Paczuski

Abstract

Celem niniejszej pracy było sprawdzenie wpływu palmitynianu benzylu na stabilność koloidalną pozostałości z łagodnego krakingu termicznego ciężkich frakcji naftowych, zwanej dalej „produktem naftowym”. Do badań użyto palmitynianu benzylu otrzymanego w wyniku reakcji soli sodowej kwasu palmitynowego z chlorkiem benzylu. Zbadano trzy dawki estru: 516 ppm mas., 810 ppm mas. oraz 1059 ppm mas. W celu scharakteryzowania stabilności koloidalnej obliczono wskaźnik rozpuszczalności najtrudniej rozpuszczalnych składników (pa), wskaźnik zdolności rozpuszczającej próbki (p0) oraz finalnie wskaźnik stabilności koloidalnej próbki (P), nazywany parametrem Heithausa. Punkty flokulacji asfaltenów wyznaczano metodą turbidymetrycznego miareczkowania toluenowych roztworów produktu naftowego izooktanem przy długości fali 860 nm. Każde badanie z palmitynianem benzylu było poprzedzone oznaczeniem stabilności samego produktu naftowego jako próbki odniesienia. Analizy powtarzano po pięciu dniach, aby określić wpływ czasu na badane próbki. W przypadku dawki estru 516 ppm parametr stabilności P wyniósł 2,73, przy wartości 2,65 dla czystego produktu naftowego. Po pięciu dniach stabilność obu próbek spadła, jednak utrzymała się różnica między nimi. Wartości P wyniosły odpowiednio 2,42 i 2,35. Podczas zadozowania 810 ppm, wartość P dla czystego produktu wynosząca 2,74 zmniejszyła się do 2,67. Po upływie pięciu dni wartości P spadły do odpowiednio 2,39 i 2,32. W przypadku dawki 1059 ppm próbki wykazały bardzo zbliżone wartości parametru P, tzn. 2,75 oraz 2,73 odpowiednio dla produktu naftowego samego i z dodatkiem estru. Po upływie pięciu dni stabilność obu próbek spadła do poziomu 2,40 dla czystego produktu oraz 2,36 dla produktu z dodatkiem palmitynianu benzylu. Na podstawie wyników badań uznano, że palmitynian benzylu nie poprawia stabilności koloidalnej badanego produktu naftowego. Przyczyną jest prawdopodobnie zbyt długi łańcuch węglowodorowy, który mógł uniemożliwić adsorpcję estru na powierzchni cząsteczek asfaltenów.
Author Przemysław Jarosiński (FCEMP / IC)
Przemysław Jarosiński,,
- The Institute of Chemistry
, Paweł Grabowski (FCEMP / IC)
Paweł Grabowski,,
- The Institute of Chemistry
, Łukasz Gościniak (FCEMP / IC)
Łukasz Gościniak,,
- The Institute of Chemistry
, Aneta Lorek (FCEMP / IC)
Aneta Lorek,,
- The Institute of Chemistry
, Maciej Paczuski (FCEMP / IC)
Maciej Paczuski,,
- The Institute of Chemistry
Pages119-119
Publication size in sheets0.3
Book Głowińska Ewa (eds.): IX. Kongres Technologii Chemicznej 3 - 7 września 2018 roku. Księga abstraktów, 2018, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, ISBN 978-83-7348-753-6, 308 p.
Keywords in Polishasfalteny, stabilność fazowa, estry benzylowe, miareczkowanie Heithausa
Keywords in Englishasphaltenes, phase stability, benzyl esters, Heithaus titration
Languagepl polski
Not used for evaluationyes
Score (nominal)0
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back